الشيخ محمد تقي بهجت
161
جامع المسائل ( فارسي )
حدّ منتفى مىشود . و هر كدام عالم بود ، بر او حدّ تام است نه بر جاهل ؛ و ادّعاى جهالت در مورد ممكن ، قبول مىشود . خروج از احصان توسط طلاق بائن و به طلاق بائن ، هر دو از احصان خارج مىشوند ، و به هر سبب بينونت . پس اگر خالع رجوع كرد ، به احصان برنمىگردد ، مگر از بعد از وطى پس اگر زنا كرد محصن است و رجم ثابت است . و همچنين بعد از عتق مملوك و تحرير مكاتب و بلوغ صبى و افاقهء مجنون ، بايد وطى نمايند تا محصن بشوند تا رجم بعد از زناى لاحق ، ثابت باشد . و هر دو قسم حدّ براى نابينا ثابت است ، و ادّعاى شبهه از او مسموع و موجب انتفاء حدّ است . 2 - آن چه با آن ، زنا ثابت مىشود ثابت مىشود زنا به اقرار و بيّنه : الف - اقرار شرائط مُقرّ و مسموع است اقرار بالغ ؛ و كامل در عقل ، مگر آن كه مجنون در حال افاقه اش اقرار بصدور آن در حال افاقه نمايد كه قبول مىشود ؛ و مختار يعنى غير مكرَه پس اقرار مكرَه به تخويف و تهديد و مثل آنها مؤثر و مثبت نيست ، و همچنين اقرار سكران و نائم و ساهى و غافل ؛ و آزاد پس اقرار عبد و امه بدون تصديق مالك يا تصديق خودش بعد از عتق ، مثبت نيست . اعتبار تكرار مرتبه و لازم است در ثبوت حدّ به اقرار ، تكرار اقرار چهار مرتبه ؛ و آن احوط و اظهر است در مطلق حد زنا ، و قوىّ است در خصوص رجم با احصان . و بودن تكرار در چهار مجلس ، احوط است و لازم نيست .